Tatuaże a protokół Cutlera

Posiadanie tatuażu może być przeciwwskazaniem do przeprowadzenia protokołu Cutlera, choć nie musi. Wszystko zależy od składu tuszu, którym został wykonany.

W tuszach można znaleźć wiele związków, w tym niestety również metale ciężkie, jak i sole innych metali np. aluminium. Tusz wprowadzony pod skórę z czasem rozprzestrzenia się po organizmie poprzez naczynia układu limfatycznego i krwionośnego. Znalazłem informację wskazujące, że do pokrycia 1 cm2 skóry używa się około 1 mg tuszu. Oczywiście jest to wartość przybliżona. A więc przy większych tatuażach lub większej ich liczbie, ilość niebezpiecznych związków, które zostaną wprowadzone w ten sposób do organizmu może być na tyle duża, aby w odpowiednich okolicznościach wywierać negatywny wpływ na nasze zdrowie. Poniżej znajduje się krótka lista związków, które można znaleźć w tuszach danego koloru.

Przykłady związków występujących w tuszach o różnych kolorach

  • Czarny: tlenek żelaza, hemotaksylina, węgiel, różne węglowodory.
  • Brązowy: ochra (zawiera tlenek żelaza), krzemionka, tlenek żelaza.
  • Czerwony: cynober(zawiera rtęć), kadm, tlenek żelaza, 2-naftol, różne sole metaliczne.
  • Pomarańczowy: disazodiarylide, disazopyrazolone, siarczek kadmu.
  • Żółty: siarczyn kadmu, chrom, ochra, kurkuma.
  • Zielony: tlenek chromu, malachit, żelazocyjanki, chromian ołowiu, barwnik monoazowy, ftalocyjaniny aluminium i miedzi, kobalt.
  • Niebieski: węglan miedzi, glinokrzemian sodowy, krzemian wapniowo-miedziowy, tlenek aluminium, kobaltu oraz chromu.
  • Fioletowy/purpurowy: chinakrydon, mangan, karbazol, dioksazyna.
  • Biały: dwutlenek tytanu, węglan ołowiu, siarczan baru, tlenek cynku.

Powyższe związki są jedynie kilkoma przykładami wielu substancji chemicznych, które mogą znaleźć się w tuszach wykorzystywanych w sztuce tatuażu. Szukając informacji o zawartości metali ciężkich w pigmentach, zauważyłem, że w różnych miejscach powtarza się informacja o tym, że to czerwony tusz jest najgroźniejszy, ponieważ może zawierać rtęć. Tymczasem rtęć może znajdować również w tuszach innego koloru. Poniżej zamieszczam publikację oryginalną z 2017 roku (publikacja prezentująca nowe, nieopublikowane wcześniej wyniki), w której sprawdzono i porównano zawartość metali ciężkich w 10 różnych próbkach tuszy wykorzystywanych do tatuowania. Z przebadanych tuszy, najwięcej metali ciężkich zawierały kolory: czarny (rtęć), biały (ołów) i zielony (arsen).
(Link do pracy)

Tusze do tatuażu i makijażu permanentnego to zwykłe chemikalia, ale sytuacja jest coraz lepsza

Zawartość szkodliwych dla zdrowia substancji w tuszach wykorzystywanych do tatuażu i makijażu permanentnego wynika z tego, że nie są to produkty medyczne, lecz zwykłe chemikalia i przez długi czas prawo nie regulowało związków wchodzących w ich skład. Od 2014 roku trwają prace i wprowadzane są regulacje dotyczące zawartości szkodliwych dla zdrowia związków wchodzących w skład tuszy do tatuażu i makijażu permanentnego, które są produkowane i wykorzystywane na terenie Unii Europejskiej. Między innymi w 2022 roku ograniczeniu uległo stosowanie ponad 4000 toksycznych związków. Określone zostały także „stężenia graniczne” dla tych związków, które nie zostały jeszcze całkowicie zakazane. Wśród nich znalazły się takie metale jak nikiel, rtęć, cyna, antymon, bar, arsen, kadm, chrom, kobalt, miedź, cynk i ołów. Docelowo również one mają zostać całkowicie wykluczone ze stosowania w tuszach do tatuaży i makijażu permanentnego.

Link do rozporządzenia zawierającego określone wartości dla stężeń granicznych znajduje się pod tym adresem (dodatek 13): https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/HTML/?uri=CELEX:32020R2081

Masz prawo znać skład tuszu

Kolejną istotną i pozytywną zmianą z perspektywy klienta jest prawo do zażądania przedstawienia etykiety tuszów używanych w danym salonie tatuażu. Na takiej etykiecie musi znajdować się m.in. skład tuszu, a tatuażysta ma obowiązek pokazać go klientowi.

Jak sprawdzić, czy dany tatuaż zawiera metale ciężkie?

W celu ustalenia składu tuszu, którym został wykonany tatuaż, można skontaktować się z salonem, w którym został wykonany. Jeśli nie ma takiej możliwości lub mimo kontaktu nie udało się ustalić składu tuszu, można wykonać biopsję i zlecić badanie w odpowiednim laboratorium.

Zawartością metali ciężkich w tatuażu warto zainteresować się szczególnie w przypadku dużych tatuaży o intensywnych kolorach. Według Cutlera, małe tatuaże zdają się nie mieć istotnego znaczenia dla procesu oczyszczania organizmu, a w stosunku do dużych tatuaży zalecał zachować ostrożność i postarać się ustalić skład tuszu, którym został wykonany, jeśli to możliwe.

Osoby z dużymi tatuażami również stosują protokół Cutlera i doświadczenia takich osób zdają się nie odbiegać w znaczny sposób w stosunku do osób stosujących ten protokół, które tatuaży nie mają, z wyjątkiem wzmianek o uczuciu pieczenia i/lub swędzenia w miejscu tatuażu.

Natomiast niestety brakuje konkretnych i obiektywnych danych dotyczących wpływu chelatacji na zdrowie osób posiadających tatuaże.

Usuwanie tatuaży

Najczęściej stosowaną metodą usuwania tatuaży jest usuwanie laserowe. Metoda ta ma istotne zalety nad przeszczepem skóry oraz dermoabrazją. Warto natomiast wiedzieć, że przy usuwaniu tatuażu laserem, tusz nie znika w magiczny sposób, lecz pigment zostaje rozbity na mniejsze cząsteczki, dzięki czemu może zostać przemieszczony przez komórki układu odpornościowego. Dlatego metoda ta może prowadzić do pogorszenia stanu zdrowia u osoby zatrutej metalami ciężkimi ze względu na ich przemieszczanie się w głąb organizmu. Osoba rozważająca przeprowadzenie protokołu Cutlera, powinna również pamiętać, że przynajmniej od 3-6 miesięcy po usunięciu tatuażu tą metodą, nie należy stosować kwasu alfa-liponowego, aby uniknąć redystrybucji toksycznych metali do mózgu. Stosowanie DMSA i DMPS jest dozwolone, ponieważ nie przekraczają one bariery krew-mózg.

Podsumowując

W tuszach do tatuażu można znaleźć różne toksyczne związki, a w tym również metale ciężkie. Jednakże sytuacja wraz z biegiem czasu poprawia się, odpowiednie regulacje prawne sprawiają, że zawartość szkodliwych związkach w tuszach do tatuażu i makijażu permanentnego jest coraz niższa.

Osoby posiadające tatuaże również z powodzeniem stosują protokół Cutlera choć niestety brakuje obiektywnych danych na temat wpływu tatuaży na zdrowie osób poddających się temu procesowi.

Teoretycznie osoba posiadająca duży tatuaż, która stosuje protokół Cutlera, może spodziewać się mniejszej skuteczności tego procesu lub wręcz pogorszenia stanu zdrowia w zależności od składu tuszu, którym został wykonany tatuaż. Jednakże biorąc pod uwagę doświadczenia osób, które przeszły ten proces, teoria nie do końca pokrywa się z praktyką. Nie mniej wciąż jest to bez wątpienia temat wymagający zbadania, a więc niestety ciężko na chwilę obecną mówić tu o jakichkolwiek pewnikach.